Merzifon

1)

Mail oldum hub cemale bakmaya
Şu dertli sinemi doğrar giderim
Hasiret eyleyip mihnet çekmeden
Varıp dost eline uğrar giderim

Çok cahdettim yar halimden bilmedi
Niçin arzuhalim kabul olmadı
Kusurum çok elde vadem dolmadı
Ol sebepten gülmez ağlar gezerim

2)

Dosttan ayrılmanın değildir ahdı
Gaul ü laden bizi yardan ayırdı
Eyliğe çalışmak erenler cahtı
İnkar sırrımızı ele duyurdu

Öğüt verip anlamanın çağıdır
Sinemde koylanan aşkın dağıdır
Şimdiki çekilen gam sancağıdır
Balım Sultan sevenleri kayırdı

Gel de bir nasihat edelim kardeş
Dost deyi sevdiğim çıkıyor kalleş
İş dikkate bindi sanmayın yavaş
Özü sağ olanı hamdan ayırdı

Ham garışmaz ehl-i aşkın işine
Seller gam çağlıyor didem yaşına
Bilmezdim ki hangi aylar başına
Bize dost elinden destur buyurdu

Kul Fakır ciğerin közlemesin mi
Sırrını yad elden gizlemesin mi
Dost işin sonunu gözlemesin mi
Taze uyardılar çoktan uyurdu

Kul Fakır

3)
Her sabah her sabah bülbülün sesi
Bülbül avazını güle getirir
Yiğit olan sırrın kimseye demez
Kötü kalbindekin dile getirir

Yiğit olan eşiğinden bellidir
Yiğit kamil olur yüzü yerdedir
Kurttan doğan yine kurt eniğidir
Akıbet başına bela getirir

Yalnız gidip yoldaş olma yolsuza
Komşu olma rehbersize pirsize
Selam verme namussuza arsıza
Birgün namusuna hile getirir

Erenler de der ki Selman-ı paktır
Kırklar da derler ki cümlesi haktır
Cehennem evinin ateşi yoktur
Herkes ateşini bile getirir

Kul Fakır’ım gezdim gurbet ellerde
Bülbül ötmez gülistansız güllerde
Çok keramet vardır tatlı dillerde
Dağdaki deliyi dile getirir

Kul Fakır

4)Arifler indinde dünya bir puldur
Sultanımın mah cemalin övmeli
Gönül bir ahvali sultana bildir
Emri budur galip nefsi dövmeli

Hak gönülde aşk gemisi oynarken
Arifler katında mana anarken
Muhabbetin ummanları kaynarken
Ol dem hemen aşk teline değmeli

Arifler satarlar dürr ü mercam
Arifler vezninen tartar her cam
Kimin bunda işlemezse dükkanı
Onlar mahluk bu sıradan kovmalı

Bin üç yüz yirmi üç tamam duyarsan
Anlayıp sır edip kalbe koyarsan
Kul Fakır’ım aziz cana kıyarsan
Her dem Hüseyin’e boyun eğmeli

Kul Fakır

5)
Enginlerden giden yokuş bitmedi
Ali’yi sevende hilaf olmadı
Muhabbete serin veren kalmadı
Şimdiki ülfetler zenginlerinen

Zengin derler sim ü zeri olana
Bakmazlar ki başındaki borana
Hak mihmandır kanaatte kalana
Sinek bir olamaz zambullarınan

Zambul olup bal yapmaya başlarsan
Hakka sevilirsin emrin işlersen
Bir ağaca kırk meyvayı aşlarsan
Yemişi çekilir zembillerinen

Kul Fakır’ım ezelinden zem bilmez
Mümin olan garezinden kem bilmez
Sen seni bilirsen seni kim bilmez
Muhabbet eyleyek duygularınan